Η λειτουργία του πεπτιδικού μετάλλου χηλωμένου με πρωτεϊνάτη στην τροφή πουλερικών

είναι μεταλλικά στοιχεία χημικά συνδεδεμένα με πεπτίδια ή αμινοξέα (συχνά ονομάζονται πρωτεϊνικά ή πεπτιδικά χηλικά συμπλοκα). Στην τροφή πουλερικών χρησιμοποιούνται επειδή:

• Βελτιώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα: το μεταλλικό στοιχείο προστατεύεται από το σχηματισμό αδιάλυτων συμπλόκων στο έντερο, οπότε απορροφάται περισσότερο.
• Βελτιώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα: η πρόσληψη μπορεί να γίνει μέσω μεταφορέων πεπτιδίων/αμινοξέων καθώς και καναλιών μεταλλικών στοιχείων, αυξάνοντας την εντερική πρόσληψη.
• Μειώνουν τις ανταγωνιστικότητες: λιγότερη αλληλεπίδραση με φυτικό οξύ, φυτικές ίνες ή άλλα μεταλλικά στοιχεία που μπορούν να αναστείλουν την απορρόφηση.
• Ενισχύουν την απόδοση: καλύτεροι ρυθμοί ανάπτυξης, μετατρεψιμότητα τροφής και μυϊκή ανάπτυξη σε χαμηλότερα επίπεδα ενσωμάτωσης σε σύγκριση με ανόργανα άλατα.
• Βελτιώνουν την υγεία και την ανοσία: υποστηρίζουν ενζυμικές λειτουργίες, αντιοξειδωτικά συστήματα (π.χ. Zn, Cu, Se) και ανοσολογικές αποκρίσεις.
• Βελτιώνουν την ποιότητα του τσόφλι αυγού και των οστών: σημαντικά για διεργασίες που σχετίζονται με το Ca και ιχνοστοιχεία (Mn, Zn, Cu).
• Μειώνουν την απέκκριση μεταλλικών στοιχείων στα κόπρανα και το περιβαλλοντικό φορτίο: περισσότερο διατηρούμενο μεταλλικό στοιχείο μειώνει την απόρριψη.
• Συνήθη παραδείγματα: πρωτεϊνικά/πεπτιδικά χηλικά συμπλοκα Zn, Cu, Mn, Fe και Se.

• Συνήθως πιο ακριβά από ανόργανες πηγές, οπότε πρέπει να αξιολογείται η σχέση κόστους-οφέλους.
• Τα επίπεδα ενσωμάτωσης είναι συχνά χαμηλότερα από ό,τι για τα ανόργανα άλατα· ακολουθήστε τις συστάσεις του προμηθευτή.
• Η υπερβολική συμπλήρωση εξακολουθεί να εγκυμονεί κινδύνους τοξικότητας ή ανισορροπίας παρά την υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα.